บ้านไร่...อุ่นไอรัก
ตัวละครหลัก
1. อาสา - บัณฑิตหนุ่มจากบ้านนา เดินทางกลับสู่บ้านเกิดเพื่อนำความรู้มาพัฒนาบ้านเกิดที่
กำลังประสบปัญหาจากนายทุนหน้าเลือด
2. ขวัญข้าว - พยาบาลสาวจอมแก่น เป็นไม้เบื่อไม้เมากับอาสามาตั้งแต่เด็ก แต่ภายหลังมา
ร่วมมือกันช่วยเหลือชาวบ้าน
3. กำปั้น - ลูกชายคนเล็กของนายสิงห์ เศรษฐีนายทุนหน้าเลือด มีนิสัยต่างจากพ่อและพี่ชาย
ลิบลับ กำปั้นร่วมกับอาสาช่วยเหลือชาวบ้าน
4. คนดี - สาวชาวราชบุรี เพื่อนของอาสาซึ่งเรียนจบด้านการท่องเที่ยวและการโรงแรม และที่
บ้านทำกิจการโฮมสเตย์ เลยเข้ามาช่วยให้ความรู้แก่ชาวบ้านเรื่องการทำโฮมสเตย์
5. นายสิงห์ - เศรษฐีใหญ่และนายทุนหน้าเลือด ปล่อยเงินกู้คิดดอกรายวัน จนชาวบ้านต้อง
ยกที่ให้เพื่อล้างหนี้
6. สมบัติ - ลูกชายคนโตของนายสิงห์มีนิสัยเหมือนผู้เป็นพ่อ เป็นนายหน้ารับซื้อผลผลิตทาง
การเกษตรจากชาวบ้านมักจะกดราคาพืชผลของชาวบ้านจนต่ำกว่ามาตรฐาน
เรื่องย่อ
อาสา บัณฑิตหนุ่มลูกชาวนาจากตำบลบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี จบการศึกษาจากรั้ว
มหาวิทยาลัย ตัดสินใจนำความรู้ที่ได้กลับมาพัฒนาบ้านเกิดของตัวเอง ซึ่งกำลังประสบกับ
ปัญหาถูกนายทุนหน้าเลือดปล่อยเงินกู้ โดยหลอกให้ชาวบ้านเซ็นสัญญาเงินกู้ คิดดอกเบี้ย
รายวันแสนโหด ชาวบ้านพากันอดอยากปากแห้ง รายได้ก็มีน้อย ผลผลิตทางการเกษตรที่
ได้ก็ถูกพ่อค้าคนกลางกดราคาต้นทุนจนต่ำกว่ามาตรฐานบางรายไม่มีเงินใช้หนีจนต้องยอม
ยกที่นาเพื่อใช้หนี้แทน
นายสิงห์ เศรษฐีใหญ่ของตำบลบ้านไร่ คือนายทุนหน้าเลือด ปล่อยเงินกู้ก้อนโต คิด
ดอกเบี้ยรายวันมหาโหดเพื่อให้ชาวบ้านติดกับและยกที่นาใช้หนี้ จะได้เอาที่ดินของชาวบ้านไปทำ
โรงแรมนายสิงห์มีลูกชายสองคนคือ นายสมบัติ ลูกชายคนโตมีนิสัยเอารัดเอาเปรียบ เป็น
นายหน้ารับซื้อผลผลิตทางการเกษตรจากชาวบ้าน โดยกดราคาให้ต่ำที่สุดเพื่อตัวเองจะได้นำไป
ขายได้กำไรมากขึ้น กำปั้น ลูกชายคนเล็กมีนิสัยแตกต่างจากพ่อและพี่ชายลิบลับ กำปั้นเป็นคน
จิตใจเมตตา น้ำใจงาม ชอบช่วยเหลือชาวบ้าน มีความฝันอยากจะสร้างรีสอร์ทเพื่อสร้างรายได้
เสริมให้ชาวบ้าน พอรู้ว่าพ่อกับพี่ชายร่วมกันโกงชาวบ้าน ก็เลยไปร่วมมือกับอาสาคอยให้ความ
ช่วยเหลือชาวบ้าน
อาสา นำความรู้เรื่องเกษตรทฤษฎีใหม่ตามแนวพระราชดำริ มาถ่ายทอดให้ชาวบ้าน
ทำให้ชีวิตของชาวบ้านค่อยๆดีขึ้น ผลผลิตเริ่มมีเพิ่มขึ้นจากเดิม ทำให้นายสิงห์และนายสมบัติ
ไม่พอใจเลยให้ลูกน้องมารุมทำร้าย
ขวัญข้าว พยาบาลสาวจอมแก่น ไม้เบื่อไม้เมาของอาสา ผ่านมาเจอร่างที่สะบัก
สะบอมของชายหนุ่มเข้าก็เลยพาไปรักษาที่โรงพยาบาล ยิ่งพอรู้ว่าสาเหตุที่อาสาโดนทำร้าย
มาจากการช่วยเหลือชาวบ้าน หญิงสาวที่เคยดูถูกชายหนุ่มก็เลยเปลี่ยนใจหันกลับมาร่วมมือ
กันช่วยเหลือชาวบ้าน
กำปั้น ลูกชายคนเล็กของนายสิงห์ พอรู้ว่าพ่อหลอกชาวบ้านเพื่อยึดที่ดินมาให้ตนไว้ทำ
โรงแรมก็โกรธ จึงหันไปสนับสนุนฝ่ายของอาสาและช่วยเหลือชาวบ้านด้วยการนำพ่อค้าคนกลาง
ที่มีความยุติธรรมเข้ามารับซื้อผลผลิตทำให้ชาวบ้านมีรายได้มากขึ้น และนำไปใช้หนี้นายสิงห์ได้
อาสาชวน คนดี สาวชาวราชบุรีเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยซึ่งเรียนจบด้านการท่อง
เที่ยวและการโรงแรมและทางบ้านของหญิงสาวเปิดบ้านพักแบบโฮมสเตย์ที่อำเภอดำเนิน
สะดวก มาให้ความรู้เรื่องการทำโฮมสเตย์แก่ชาวบ้านที่สนใจเนื่องจากตำบลบ้านไร่แห่งนี้มี
สถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติคือ น้ำตกผาร่มเย็น
การมาของคนดี ทำให้ขวัญข้าวเข้าใจผิดว่า คนดีคือแฟนของอาสา เลยมีท่าทีปั้นปึ่งใส่
ชายหนุ่มบ้าง แต่ความจริงคือ กำปั้นที่แอบชอบคนดี ก็เลยให้อาสาช่วยเป็นพ่อสื่อ
นายสิงห์คิดกำจัด อาสา จึงให้ลูกน้องจับตัว คนดี ไปเป็นตัวประกัน เมื่ออาสาตามไป
ช่วยจะได้อาศัยจังหวะเผลอ กำจัดชายหนุ่ม แต่คนที่ถูกยิงกลับกลายเป็นขวัญข้าวที่เอาตัวบัง
กระสุนให้นายสิงห์ถูกตำรวจจับ ส่วนนายสมบัติถูกตำรวจวิสามัญฆาตกรรม
อาสา ได้รับรางวัลนักพัฒนาชุมชมดีเด่น จึงนำใบประกาศเกียรติคุณ มาสารภาพความ
ในใจกับขวัญข้าวและขอเธอแต่งงาน หญิงสาวจึงได้รู้ความจริงว่า คนดีชอบอยู่กับกำปั้น
หลังจากผ่านเหตุการณ์ร้ายๆมาได้ กำปั้นยกที่ดินทั้งหมดคืนให้แก่ชาวบ้านส่วนตัวเองก็
แต่งงานและไปช่วยทางบ้านของ คนดี ดูแลกิจการโฮมสเตย์ที่จังหวัดราชบุรี ชาวบ้านไร่ก็ได้
จัดเลี้ยงฉลองงานวิวาห์ให้กับ อาสา ชายหนุ่มที่มีความสำนึกรักบ้านเกิดเต็มเปี่ยม ชาวบ้าน
พากันยกย่องชายหนุ่มที่สร้างความสุขให้กลับคืนมาแก่ชาวบ้าน และพัฒนาบ้านเกิดให้เจริญ
รุ่งเรือง โดยยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียงตามรอยพระราชดำริ....
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
ไวโอลินสีแดง says : เรื่องนี้ตั้งใจจะทำเป็นบทละครโทรทัศน์สร้างสรรค์
สังคม เพื่อส่งประกวดนะคะ...แต่ก็ได้ตั้งใจไว้แล้วว่าจะเขียนเป็นนิยาย
ด้วย...และจะเขียนอีกหนึ่งเวอร์ชั่นสำรองเอาไว้...เพื่อส่งตีพิมพ์ค่ะ ^-^
ฝากผลงานด้วยนะคะ...หายไปอาทิตย์กว่าๆ..พอดี บล็อกรวนๆค่ะ....
No comments:
Post a Comment