[บทนำ] My Lovely Super Star : แฟนฉันเป็นซุปเปอร์สตาร์ค่ะ

My lovely Super Star : แฟนฉันเป็นซุปเปอร์สตาร์ค่ะ

          “เชื้อฃาติและภาษา มันไม่ใช่อุปสรรคหรอก ปัญหาใหญ่ก็คือว่า เธอรักเขาหรือ

เปล่า ถ้าคำตอบของเธอคือ ใช่ เธอรักเขา จงทำตามหัวใจของเธอ”

บทนำ

          ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมมัคคุเทศก์ถึงได้ย้ำตลอดทุกๆครั้งที่ลงจากรถว่าให้รักษา

เวลา ตอนนี้ฉันเข้าใจอย่างท่องแท้เลย เพราะฉันกำลังวิ่งเป็นคนบ้าไล่ตามรถบัสของ

คณะทัวร์ให้ทัน >o<

          ให้ตายสิ ไม่มีใครสักคนบนรถนึกถึงฉันเลยหรือไงนะ แต่มันก็สมควรอยู่

หรอกฉันมาคนเดียว แถมไม่ทักทายคุณลุงคุณป้าในกรุ๊ปเลยสักคน สมควรแล้วที่

จะถูกทิ้งไว้คนเดียว TT-TT

          ฉัน เกรซ วีรกิจไพศาล สาวไทยหัวใจเกาหลี ฉันเก็บเงินค่าขนมมาทั้งปี

เพื่อมายังประเทศเกาหลี เพื่อมาชมคอนเสิร์ตของวงโปรดในดวงใจของฉัน แต่

ด้วยงบที่ไม่พอก็เลยต้องมากับกรุ๊ปทัวร์คนแก่ที่ฉันขอติดสอยหอยท้ายมาด้วย

          หลังจากมาถึงโซล มัคคุเทศก์ท้องถิ่นก็ปล่อยให้ชาวคณะทัวร์ได้ลงเดิน

สำรวจตลาดมยองดง แหล่งช้อปปิ้งที่เปรียบได้กับสยามสแควร์ของบ้านเราดีๆ

แห่งหนึ่ง เป้าหมายของฉันก็คือร้านขายของสะสมของศิลปินเกาหลี ทันทีที่เข้า

ไปภายในร้านฉันก็ดำดิ่งเข้าสู่โลกของศิลปินคนโปรดของฉัน สินค้าต่างๆมาก

มายไม่ว่าจะเป็นแก้วน้ำที่สกรีนใบหน้าศิลปิน นาฬิกาปลุกที่มีภาพของนักร้อง

คนโปรด และสินค้าหลายชนิดที่ร้านขายของที่ระลึกแถวสยามบ้านเราไม่มีขาย

ฉันเลือกซื้อสินค้าฝากเพื่อนตามรายชื่อที่ฝากฝังกันมาจนมารู้ตัวอีกทีคือโทรศัพท์

มือถือในกระเป๋าสั่นเตือนเป็นครั้งที่สิบ =_=; จะสั่นทำไมนักว้า

          แย่แล้ว!! OoO เลยเวลาที่ไกด์นัดมาจะครึ่งชั่วโมงแล้ว ฉันรีบหอบสินค้า

ในตะกร้าไปชำระเงินที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์ กว่าพนักงานจะคิดเงินและห่อของ

ให้ฉันเสร็จกินเวลาไปอีกเกือบครึ่งชั่วโมงได้ คุณลุงคุณป้าโวยวายกันแย่แล้วแน่ๆ

เลยป่านนี้ แต่ยังไงทุกคนก็ต้องรอฉันเพราะลูกทัวร์ต้องไปด้วยกันจนจบทริป

          เอ๊ะ!! O_O; นั่นมัน...รถบัสคณะทัวร์ของฉัน กำลังวิ่งผ่านหน้าฉันไป คุณ

ลุงคุณป้าบนรถนั่งปรบมือร้องรำทำเพลงกันอย่างสนุกสนาน อะไรกัน ไม่มีใครรอ

ฉันเลยเหรอ!! เอายังไงดีละฉันทีนี้

          ฉันหันไปมองซ้ายมองขวา ก่อนรีบจะลากกระเป๋าเสื้อผ้าและถุงของที่

ระลึกไปฝากร้านขายของริมทางก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ แล้วก็

ออกวิ่งไล่กวดรถบัสทันที หนอยจะทิ้งฉันไว้ที่นี่ไม่ได้นะ

          ฉันวิ่งสุดแรงเกิด ชาวเกาหลีที่เดินผ่านไปมาต่างพากันมองฉันที่วิ่งราว

กับคนบ้าบนท้องถนน และโชคดีเป็นของฉันเพราะตอนนี้รถวิ่งออกมายังถนนเส้น

ที่ไม่ค่อยมีรถวิ่ง และรถที่สัญจรบนท้องถนนก็สังเกตเห็นผู้หญิงประสาทเสียคน

หนึ่งวิ่งไล่กวดรถบัสแบบเฉินหลงในหนังวิ่งสู้ฟัด จึงพากันเลี่ยงแทนการทับฉัน

ให้แบนติดท้องถนนแทน แต่แล้ว...

          พลั่ก!!

          ใครมันบังอาจวิ่งมากระแทกฉันวะ! เจ็บนะโว้ย! ถ้าฉันตามรถบัสไม่ทัน

แล้วถ้าฉันพลาดการไปดูคอนเสิร์ตวงโปรดในดวงใจนะ ฉันจะด่าให้สติแตกเลย

คอยดูสิ ฮือ TT^TT

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

"ไวโอลินสีแดง" says : เรื่องนี้เป็นผลงานใหม่ล่าสุดเลยค่ะ...

เพิ่งปั่นเสร็จไปได้เท่านี้....ก็เลยอยากลองเอาลงให้อ่านกันดูเล่นๆค่ะ...

ถ้ายังไงแล้วรบกวน ติ-ชมกันหน่อยนะคะ...^-^...